okulary progresywne

Okulary progresywne. Wielu z Was na pewno o nich słyszało i wielu zastanawia się, jakie mają one zalety i wady. Przede wszystkim są to okulary dla osób głównie po 40-tym roku życia. W tym okresie stopniowo słabnie akomodacja i zaczynają się kłopoty z czytaniem z bliskich odległości. Osoby bez wady wzroku do 40-go roku życia w tej sytuacji potrzebują plusowych okularów do czytania, w których niestety źle widzą do dali. Osoby, które miały wadę wzroku od młodości, po czterdziestce zaczynają mieć kłopoty przy czytaniu w swoich wcześniejszych okularach. W tym momencie potrzebne są albo dwie pary okularów: jedne do dali, drugie do bliży, albo okulary typu „dwa w jednym” – dwuogniskowe lub progresywne. Najlepszym rozwiązaniem w tym momencie stają się okulary progresywne. Mogę śmiało o tym mówić nie tylko jako okulista, ale również jako pacjent, który ma już własne doświadczenie :) . Okulary progresywne pozwalają dobrze widzieć na każdą odległość: blisko, daleko i na odległości pośrednie. Soczewka progresywna ma dość skomplikowaną budowę, moc do dali w górnej części szkła płynnie przechodzi w moc do bliży w dolnej części. Taka budowa zastępuje własną akomodację oka, ale również wymaga pewnej adaptacji przez ich użytkownika. Właśnie teraz od zalet przejdę do wad progresywnych okularów, jeżeli można je nazwać wadami. Wspomniałam wyżej o adaptacji, tego pacjenci boją się najbardziej. Ale strach jest zdecydowanie przesadzony. Początki mogą być trudne. Sama to również doświadczyłam. Trzeba odpowiednio ustawiać głowę, dołem wszystko może wydawać się powiększone. Patrząc bokiem można mieć wrażenie jakby obraz płynął (aberracje boczne). Po okresie adaptacji wszystko to ustępuje, a jest to efekt skutecznej neuroadaptacji, ponieważ nasz mózg (a nie tylko oczy) adaptuje się do nowych warunków widzenia. Dlatego im wcześniej zaczniemy przyzwyczajać się do okularów progresywnych, tym łatwiejsza będzie adaptacja. Jest jeszcze jeden powód, dlaczego łatwiej przyzwyczaić się do okularów progresywnych nosząc je tuż po 42-44 roku życia. Wtedy nie mamy jeszcze dużej różnicy w mocy szkła do dali i bliży (addycja), najczęściej +0,75 sph. Okres adaptacji trwa różnie, od kilku minut do kilku miesięcy (w moim przypadku były to 3 dni). Niezbędnym warunkiem dobrej adaptacji jest poprawnie skorygowana wada wzroku do dali i bliży (zależy od okulisty lub optometrysty), poprawnie dopasowana ramka okularowa i dobrze oprawione szkła w ramce (zależy od optyka wykonującego okulary), dobrej jakości szkła (szeroki kanał progresji). Dla szybkiej i skutecznej adaptacji ważne jest stałe, a nie sporadyczne noszenie okularów. Niestety jeszcze jedną wadą odstraszającą pacjentów od okularów progresywnych jest ich spory koszt. To prawda, takie szkła kosztują od około 500 złotych za parę (są również i tańsze, ale jakość takich szkieł jest bardzo wątpliwa) do 1500 złotych i wyżej. Średnio około 700-800 złotych za dobrej jakości szkła. Ale biorąc pod uwagę ile (około 3 lata) i jak mają te okulary nam służyć naprawdę warto na nie zdecydować się. Wiem o tym bardzo dobrze z własnego doświadczenia :) !!!